2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: İçişleri Bakanlığı vekilinin 15.03.2016 tarihli dilekçesi ile sanıklar hakkında kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümleri temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

1.Şikâyetçi İçişleri Bakanlığı vekilinin, sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan açılan davada, suçtan doğrudan zarar görmeyen ve bu nedenle de davaya katılma hakkı bulunmayan şikâyetçi İç işleri Bakanlığı vekilinin hükmü temyiz etme hakkı olmadığı anlaşılmakla, şikâyetçi vekilinin bu suça yönelik temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2.Sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıkların temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3.Sanıklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıklar ile şikâyetçi İç işleri Bakanlığı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen kamu malına zarar verme suçundan zarar gören İçİşleri Bakanlığı’nın gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, şikâyetçi kurumun 5271 sayılı Kanun'un 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede; Suçtan zarar gören kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ile şikâyetçi kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12.12.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.