5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Tayin olunan sonuç cezaya nazaran sanık ... müdafiin duruşmalı temyiz talebinin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Sanıklar hakkında basit zimmet suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklara isnat olunan ve 765 sayılı TCK'nın 202/1. maddesinde düzenlenen basit zimmet suçuna öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı Yasanın 102/3 ve 104/2. maddelerinde belirlenen on yıllık asli ve onbeş yıllık ilave dava zamanaşımına tabi olduğu, 17/08/1992 olan suç tarihi ile inceleme günü arasında onbeş yıllık ilave zamanaşımı süresinin gerçekleştiği, kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiği ve sanıklar müdafıileri ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca açılan kamu davalarının zamanaşımı sebebiyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

Sanıklar hakkında nitelikli zimmet suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanıklar hakkında nitelikli zimmet suçundan 5237 sayılı TCK'nın 247/1,247/2, 249,43,248/2,62 maddelerinin bu sıra dahilinde uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi sonuç cezaya etkili olmadığından bozma sebebi sayılmamış, bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/l-a,b,c,d,e maddesinde yazılı diğer haklarından 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına" şeklinde ayrım yapılmadan hüküm kurulması ve suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiğinin kabul edilmesi karşısında sanıklar hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükümlerin bu sebeplerden dolayı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak, hüküm fıkrasında yer alan " TCK.nun 53/1-c bendinde belirtilen hakları koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan yoksun bırakılmalarına" şeklindeki ibarenin "sanıkların 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/l-a,b,c,d,e maddesinde yazılı diğer haklarından 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına" şeklinde değiştirilmesi ve mahkemenin ceza tayinine yönelik alt sınırı benimsemesine ilişkin takdiri de gözetilerek hüküm fıkrasına "sanıkların cezanın infazından sonra başlamak üzere,

TCK'nın 53/5. maddesi uyarınca ceza miktarının yarısı olan 1 yıl 3 ay 18 gün süre ile 53/1-a maddesinde belirtilen hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmalarına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.