12. Ceza Dairesi

B O Z M A Ü Z E R İ N E

Davacı hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.

Davacı vekili 06.01.2016 tarihli dava dilekçesinde özetle; Davacı ...'nın İstanbul (Kapatılan) 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/66 sorgu sayılı kararı ile 16/05/2009 tarihinde tutuklandığını, İstanbul (Kapatılan) 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/34 esas sayılı kararı ile 12/10/2011 tarihinde tahliye edildiğini, bu tarihten sonra tutuksuz yargılanan müvekkilinin İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2014/155-2015/359 sayılı kararı ile beraatine karar verildiğini belirterek, ... için 1.000.000,00 TL manevi, 500.000,00 TL maddi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek en yüksek kredi faizi ile birlikte davalıdan alınarak ödenmesi, yargılama giderleri ve vekalet ücretlerinin davalıya yükletilmesini talep etmiştir.

2.Davalı vekili 18.02.2016 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3.İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2021 tarihli ve 2021/616 Esas, 2021/660 Karar sayılı kararı ile tazminat talebinin kısmen kabulü ile 17.172,90 TL maddi, 45.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

4.İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2021 tarihli ve 2021/616 Esas, 2021/660 Karar sayılı kararının davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 27.06.2022 tarihli ve 2022/1829 Esas, 2022/5100 Karar sayılı ilâmıyla; "Yargıtayın görevi ülke genelinde uygulama birliğinin sağlanması ve benzer olaylarda aynı çözüm tarzının oluşturulmasıdır. Bu görev yerine getirilirken hukukun genel ilkeleri, ülkedeki pozitif hukuk normları ve uluslararası temel insan haklarına ilişkin kural ve kabullere uygun bir yorum ve uygulama benimsenmelidir. Bu ilke yalnızca denetim mahkemeleri için değil, hüküm mahkemeleri için de geçerlidir. Hukuk devletinin en belirgin özelliği hiçbir kurum ve makam ayrımı gözetilmeden herkesin hukuk kurallarına uymasıdır.

Dairemizin yerleşik kararlarında da vurguladığı üzere, nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer gözetilmek suretiyle, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak ve emsal uygulamaların da altında olacak şekilde çok eksik manevi tazminata hükmolunması," Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

5.Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

6.İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2022/504 Esas, 2022/539 Karar sayılı kararı ile tazminat talebinin kısmen kabulü ile 17.172,90 TL maddi, 175.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

7.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 20.01.2023 tarihli, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri

1.Davanın reddi gerektiğine,

2.Sair nedenlere, ilişkindir. III. DAVA KONUSU Temyizin kapsamına göre; Yerel Mahkemenin Kabulü

Tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/155 Esas - 2015/359 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından 13.05.2009 - 12.10.2011 tarihleri arasında 882 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 19.11.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirtilmiştir.

Maddi tazminat yönünden, Yargıtay bozma ilamında davacı tarafından belirtilen 13.05.2009-12.10.2011 tarih aralığına ilişkin olarak 16 yaşından büyükler için belirlenen net asgari ücret miktarları üzerinden hesaplama yapılması gerektiğine işaret edilerek bilirkişi raporunun hatalı olduğunun tespit edildiği ve uyulmasına karar verilen Yargıtay bozma ilamında maddi tazminat miktarının 17.172,90 TL olarak tespit edilmesi gerektiği anlaşılmakla, 17.172,90 TL maddi tazminatın haksız gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve fazlaya ilişkin talebin reddine;

Manevi tazminat yönünden; nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltında ve tutuklu kaldığı süre ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer gözetilmek suretiyle, hak ve nesafet ilkelerine uygun bir tazminata hükmedilmesi gereğine riayet edilerek davacı lehine 175.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesine ve belirlenen manevi tazminatın haksız gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/155 Esas - 2015/359 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından 13.05.2009 - 12.10.2011 tarihleri arasında 882 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 19.11.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu, anlaşılmıştır.

Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

1.Davanın reddi gerektiğine ilişkin temyiz sebebi yönünden; 5271 sayılı Kanun’un "Tazminat istemi" kenar başlıklı 141 inci maddesinin ilgili kısmı şöyledir: "(1) Suç soruşturması veya kovuşturması sırasında; ...

e)Kanuna uygun olarak yakalandıktan veya tutuklandıktan sonra haklarında kovuşturmaya yer olmadığına veya beraatlerine karar verilen, ... Kişiler, maddî ve manevî her türlü zararlarını, Devletten isteyebilirler. ... Bu itibarla kanunda öngörülen yasal şartlar oluştuğundan davanın kısmen kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sair nedenlere ilişkin temyiz sebebi yönünden

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, incelenen dosya kapsamına göre delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, tazminat talebinin kısmen kabulü yönünde verilen kararın dosya kapsamına uygun bulunduğu anlaşıldığından, davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz istemi reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2022/504 Esas, 2022/539 Karar sayılı kararında davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesi neticesinde herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2024 tarihinde karar verildi.