12. Ceza Dairesi

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine verilen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 18.10.2018 tarihli ve 2017/2607 Esas, 2018/2190 Karar sayılı kararının davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 06.02.2023 tarihli ve 2021/6610 Esas, 2023/268 Karar sayılı bozma ilamı üzerine Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2023 tarihli ve 2023/104 Esas, 2023/196 Karar sayılı kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 238.730,00 TL olduğu ve “uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama” suçundan 11.04.2007 – 13.12.2007 tarihleri arasında 246 gün tutuklu kalan davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının 23.379,45 TL olması nedeniyle davalı açısından hükmün kesin nitelikte olduğu görülmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan temyiz sınırı ve reddedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davalı vekilinin temyiz istemin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince isteme uygun olarak REDDİNE; dosyanın gereği için Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesi'ne; kararın bir örneğinin de İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi'ne iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE;

15.01.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.