5. Ceza Dairesi

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...’in yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 12.03.2008 gün ve 2004/392 Esas, 2008/239 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Oluşa uygun şekilde sanığın işlediği kabul olunan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 104/1. maddesinde tanımlanan reşit olmayanla cinsel ilişki suçuna temas ettiği, bu suçun kovuşturması şikayete bağlı olup uzlaşma kapsamında kaldığı, 5560 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 253/3. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmekle birlikte atılı suçun aleyhe düzenleme getiren bu değişiklikten önce gerçekleştiği ve 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi dikkate alınarak kovuşturma şartı olan uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden öncelikle CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma girişiminde bulunularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2008/11-250 Esas ve 2009/13 Karar sayılı ilamıyla vurgulandığı üzere manevi zararın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun değerlendirilmesinde esas alınamayacağı, kamu davasına konu olayda maddi zararın da söz konusu olmadığı nazara alınarak, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun değerlendirilmesine esas olmak üzere CMK. 231/6. maddede sayılan koşullar tartışılıp irdelenmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.