10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı kuruma başvuru tarihi olan 03.05.2018 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanmasına hak kazandığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının çalıştığı döneme ilişkin hizmet döküm cetveli, aylık bildirgeler ile işe giriş çıkış bildirgeleri, şahsi sigorta sicil dosyası ve tanık beyanlarından da anlaşılacağı üzere söz konusu işyerlerinde davacının fiili çalışmasının bulunduğu ve 506 sayılı Kanun'un geçici 81 inci maddesi uyarınca yaşlılık aylığına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının davalı kuruma başvuru tarihi olan 03.05.2018 tarihinden itibaren emekliliğe ve yaşlılık aylığının bağlanmasına hak kazandığının tespitine karar verilmiştir.

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri Davalı Kurum vekili, yazılı belgelerin varlığının araştırılmadığını, davacının emeklilik hesabında prim ödeme gün koşulunu sağlamamış olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 03.05.2018 tarihinde yaşlılık aylığı için tahsis talebinde bulunduğu, Kurum tarafından 30.04.2018 tarihi itibarıyla davacının 4397 gün hizmeti olduğunun, 5075 gün hizmetinin olmaması nedeniyle aylık bağlanmasının mümkün bulunmadığının, kontrollü iş yerinde geçen çalışmalarının dikkate alınmadığının, ilgili denetimler sonuçlandığı takdirde yeniden müracaat halinde talebin tekrar değerlendirileceğinin bildirildiği, davalı Kurum vekilinin 20.07.2018 tarihli dilekçesinde davacının 1042195 işyeri sicil numaralı.... Hizmetleri ve Tic. Ltd. Şti. ve 1049420 işyeri sicil numaralı ..... Liman Hizmetleri ve .... Tic. Ltd. Şti. Unvanlı işyerlerindeki 04.06.2008 ila 02.10.2012 yılları arasında görülmekte olan hizmet kayıtlarının, bu işyerlerindeki sigorta bildirimlerinin inceleme olması sebebiyle dikkate alınmadığını belirttiği, Kurumun 27.05.2019 tarihli yazı cevabı ile....Liman Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. işyerlerinden dolayı sahte işyeri şüphesiyle Sosyal Güvenlik Denetmenleri servisine mucip çıkartıldığının, sonucunda herhangi bir denetleme tutanağının düzenlenmediğinin bildirildiğinin anlaşıldığı, 01.06.1963 tarihli davacının 01.12.1980 tarihinde sigorta başlangıcının olduğu, tahsis talep tarihi olan 03.05.2018 tarihinde 55 yaşında ve 5860 prim gün sayısının olduğu, 506 sayılı Kanun'un geçici 81/B-c maddesi kapsamında yaşlılık aylığı koşullarını taşıdığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili, davacının fiili çalışmasının ispatlanmadığını, yaşlılık aylığı bağlanması için gerekli prim ödeme gün sayısı bulunmadığını belirterek temyiz yoluna başvurmuştur. C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 03.05.2018 tarihli tahsis talebine istinaden yaşlılık aylığı bağlanmasına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un Geçici 81/B maddesidir.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.