10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı Kurum ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I.DAVA

Davacı Kurum vekili dava dilekçesinde özetle; Mersin Sigorta İl Müdürlüğünün 3.4001.29242.33.04 sicil sayılı dosyasında işlem gören MTA Genel Etüd Kamp Şefliği işyeri işçilerinden .... sigorta sicil numaralı ....’ın 21.10.1998 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu %60 oranında malül kaldığını olay nedeniyle kurumca sigortalıya istirahatlı kaldığı 21.10.1998–24.05.2000 tarihleri arasında 1.292.694.971 TL tutarında geçici iş göremezlik ödeneği ödendiğini 1.399.367.606 TL tutarında tedavi gideri yapıldığını ve 54.851.616 TL tutarında peşin sermaye değerli gelir bağlanarak toplam 57.546.679.082 TL tutarında kurum zararı meydana geldiğini, olay nedeni ile düzenlenen iş güvenliği raporunda iş veren %80 kusurlu bulunduğunu, ayrıca sigortalının iş veren aleyhine Anamur Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/340 esasına kayden dava açtığını, ancak davanın henüz sonuçlanmadığının tespit edildiğini, açıklanan nedenlerle fazlaya dair dava ve talep hakları saklı kalmak kaydı ile toplam kurum zararı olan 57.546.679.082 TL'nin şimdilik %10’una isabet eden 5.754.667.708 TL’sinin gelirler için onay masrafları için sarf ve ödemeler için ödeme tahiniden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; temsilcide hata yapıldığını hatanın düzeltilerek davanın Müvekkil İdare Genel müdürlüğüne yöneltilmesini açılan davayı kabul etmedikleri müvekkili idarenin iş kazasında %80 kusurlu bulunduğunu malul işçiye yapılan ödemeler ve bağlanan gelir nedeni ile kurumlarının zarının 57.546.679.082 olduğu iddia edildiğini, ancak kayla ilgili Anamur Asliye Ceza mahkemesini 1999/66 Esas sayılı dosyası içinde mevcut 04.11.1998 tarihli savcılık bilirkişi raporunda sigortalı işçinin tamamen kusurlu görüldüğünü aynı ceza dosyası için düzenlenen kusur raporuna göre ise kazazede sigortalı işçinin olaydı 4/8 (%50) oranında mütefafık kusuru bulunduğunu bu durumda raporlar arasında mubayenet bulunduğunda yeniden kusur incelemesi yaptırılmasını, sigortalı kazazede işçinin mahkememizin 1999/340 Esas sayılı dosyası ile müvekkil idare aleyhine tazminat davası açmış olduğunu dava dosyasının tazminat hesaplanması için bilirkişiye gönderildiğini, huzurdaki davanın yasal dayanağının 506 sayılı Kanun'un 3395 sayıl Kanun ile değişik 26 ncı maddesi teşkil ettiğini, bu madde ile ilgili içtihatlara göre davacı kurumun rücu hakkı, bağlanan delillerin peşin değeri yönünden sigortalının kendi iş vereninden talep edebileceği maddi tazminatla sınırlı olduğunu, bu nedenle mahkemenin 1999/340 Esas sayılı dosyasının kesinleşmesinin beklenilmesini, müvekkil idarenin bilirkişi raporunda kusurlu bulunan iki personeline ihbarını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme tarafından 03.06.2014 tarihli ve 2003/85 Esas, 2014/563 Karar sayılı kararla, davanın kısmen kabulü ile 44.987,90 TL'nin gelirin onay , masrafların ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir. IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin 03.06.2014 tarihli ve 2003/85 Esas, 2014/563 Karar sayılı sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2.Dairemiz tarafından 04.05.2015 tarihli ve 2015/8529 Esas, 2015/8424 Karar sayılı ilamla, "Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunması ve tazminat hesabının bu şekilde yapılması gerektiği halde; iş bu davada Mahkemece, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı dikkate alınmaksızın, artışları da içerir biçimde tüm peşin değerli gelir miktarının esas alınması, isabetsizdir.

Mahkemece, sigortalının sürekli işgöremezlik durumuna girdiği 25.05.2000 tarihi itibariyle %60 olarak belirlenen sürekli işgöremezlik oranının, hangi tarih itibariyle azalma göstererek, %19 oranına indiği sorularak, tereddütsüz belirlendikten sonra, yukarıdaki açıklamalar gözetilerek; gelirin başladığı tarih itibariyle %19 sürekli işgöremezlik oranı üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarıyla, sürekli iş göremezlik durumuna girdiği 25.05.2000 ile yapılan araştırma sonucu belirlenen gelirin düştüğü tarih arasında fark işgöremezlik (%60-%19=%41) oranı nedeniyle fazladan yapılan ödeme miktarının gelire ilavesi ile bulunacak miktara, davalının kusur oranı uygulanarak, tazmin ile sorumlu olacağı miktar belirlenip, varılacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, isabetsizdir." gerekçesiyle Mahkeme kararı bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının kusur oranı (%80) uygulanarak toplam gelir kaybının 29.163,04 TL olduğu tespit edildiğinden dosya içerisine alınan belgelerin ve delillerin, uzman bilirkişi raporunun değerlendirilmesinde, davacı kurumun maddi zararın 29.163,04 TL olduğundan açılan rücuan tazminat davasının kısmen kabulüne karar vermek gerektiğinden bahisle, davanın kısmen kabulü ile 29.163,04 TL'nin gelirin onay tarihi, masrafın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum ve davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; eksik incelemeye dayalı Mahkeme kararının kaldırılması gerektiğinden bahisle temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; eksik inceleme ile karar verildiğini, davanın reddi gerektiğinden bahisle temyiz isteminde bulunmuştur. C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, rücuan tazminat davasıdır.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 427 ve devamı maddeleri ile 506 sayılı Kanunu'nun 26 ncı maddesi ilgili hükümlerdir.

3.Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 437 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla ve özellikle temyiz edenin sıfatı ve temyiz nedenlerine göre; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Mahkeme kararının 1086 sayılı Kanun'un 436 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.