6. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Bozma ilamı da dahil olmak üzere, bozmadan önceki soruşturma ve kovuşturma evraklarının onaysız fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.1412 sayılı CMUK’nın 326 ve 5271 sayılı CMK’nın 307. maddelerinde düzenlenen “kazanılmış hak” müessesesinin, suçun nitelendirilmesi ya da sanık hakkında uygulanan yasa maddeleri yönünden olmayıp, ilk hükümdeki ceza süresi bakımından gözetilmesi gerekirken, uygulama koşulları oluşmadığı kabul edilen 765 sayılı TCY’nın 523/1. maddesi ile indirim yapılması,

3.5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1-son maddesindeki suçun öğelerinin farklı olduğu, eylemin, 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 143 maddelerindeki hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/2-4, 119/1-c maddesindeki işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunu da oluşturduğu, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarını oluşturan eylemler nedeniyle uygulama yapılıp sonucuna göre lehe olan yasanın belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4.Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 493/1-son, 62, 522/1(pek fahiş), 81/1 maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/1-b, 143, 35, 53/1; 116/2-4, 119/1-c, 53/1. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu ile ilgili olarak uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek 5237 sayılı TCK.nun sanık yararına olduğunun gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan,hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, sanık hakkında 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.