14. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın daha önceden tanışıp arkadaşlık kurduğu mağdure ile olay günü parkta karşılaştığı, mağdureyi ailesi ile tanıştırmak istediği, mağdurenin bunu kabul etmesi üzerine birlikte Bursa ilinde yaşayan sanığın akrabası olan tanıklar İ. ve H. evlerine gittikleri, tanık Hilmi'nin mağdureyi ailesine teslim edebileceğini söylemesi üzerine sanığın oradan ayrıldığı, mağdurenin de ertesi gün H. tarafından karakola teslim edildiği anlaşılan olayda; mağdurenin cebir, tehdit veya hile kullanılmaksızın sanıkla gönüllü olarak birlikte kaçması, sanığın mağdureye yönelik hukuka aykırı herhangi bir eyleminin bulunmaması ve soruşturmanın mağdurenin annesi müşteki A. ihbarı üzerine başlanılması karşısında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları oluşmayıp, eylemin TCK.nın 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de; Sanığın mağdureyi soruşturmaya başlanmadan önce, şahsına zararı dokunmaksınız ailesine teslim edilmesi amacıyla tanıkların yanına bıraktığının anlaşılması karşısında koşulları bulunduğu halde TCK.nın 110. maddesinin uygulama dışı bırakılması, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.