11. Ceza Dairesi

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.11.2007 gün, 248-251 sayılı ve 20.10.2009 gün, 2009/89-243 sayılı kararları ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere, Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nun 193/2. maddesinin, toplanan delillere göre sanığın sorgusu yapılsa bile mahkumiyet hükmü kurulmasına olanak bulunmadığının anlaşılması halinde uygulama yerinin mevcut olduğu, mühür bozmak suçunun kasten işlenebileceği, genel kastın yeterli olup suç işleme saikinin öneminin bulunmadığı, failin mührün yetkili merci tarafından konulduğunu, bu mührün eşyanın varlığını sürdürme veya koruma amacı güttüğünü ve yaptığı hareketin mührü kaldırma veya konuluş amacına aykırı hareket etmeye yöneldiğini bilmesi ve bu hareketi istemesinin yeterli olduğu gözetilmeden yasal ve yeterli olmayan dosya kapsamına da uygun düşmeyen gerekçelerle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.