1. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299. maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.06.2021 tarihli ve 2021/74 Esas, 2021/301 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14.01.2022 tarihli ve 2021/1304 Esas, 2022/19 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik; katılan ve sanık müdafiin istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrası uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 279. maddesinin birinci fıkrası ve 280. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla, sanık hakkında katılana karşı tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82/1-a, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanık müdafiin temyiz sebepleri özetle; tasarlamanın olmadığına, öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına ve haksız tahrik indiriminin üst sınırdan uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE

1.Sanık ...'in, katılan ...'in dayısı olduğu, katılan ile sanığın eşi... arasında cinsel ilişki boyutuna ulaşan gönül ilişkisi bulunduğu, sanığın olay tarihinden yaklaşık 3 ay kadar önce eşi ile yeğeni arasındaki bu ilişkiden haberdar olduğu, bu nedenle sanık ile katılan arasında husumet oluştuğu, katılanın ilişkinin öğrenilmesinden sonra Polatlı'yı terk ederek 2 ay kadar Artvin İlinde saklandığı, sanığın eşi ile tartışıp kısa bir ayrılık yaşadıktan sonra küçük çocukları olduğu için eşini evine geri getirdiği, ancak eşiyle birlikte yaşamadığı, işyerinde yatıp kalkmaya başladığı, bu süreçte katılanı öldürmeye karar verdiği, bu karar doğrultusunda internet üzerinden pompalı av tüfeği satın aldığı, tüfeği aracının bagajında muhafaza ettiği, eşi adına instagram hesabı açarak katılanın saklandığı yeri tespit etmeye çalıştığı, tehdit içeren mesajlar attığı, katılanın olay tarihinden 1 hafta önce Polatlı'ya döndüğü, sanığın bunu bir şekilde öğrendiği, olay tarihinde sanığın ikamet ettiği Sincan'dan Polatlı'ya geldiği, eşi ve çocuklarını eşinin kardeşinin evine bıraktıktan sonra araçla fark ettirmeden katılanın aracını takip etmeye başlayarak saldırı için uygun pozisyonu yakalamaya çalıştığı,... caddesi üzerinde tek yönde akan trafik yoğunluğu nedeniyle dolmuş yolunu kullanarak katılanın aracının önüne geçtiği, aracını belediye binasının önüne park ettiği, pompalı av tüfeğini alarak aracından indiği, tüfeği montunun içinde saklayarak kendisine doğru gelmekte olan katılanın aracına doğru koştuğu, aracın sağ tarafından pompalı av tüfeği ile tereddüt etmeden katılanın hayati bölgelerini hedef alarak toplu giriş mesafesinden 4 el ateş ettiği, sonuç aldığını düşünerek kaçmaya başladığı, fazla uzaklaşamadan olay yerinin yakınında bulunan kolluk personeli tarafından üzerinde suçta kullandığı tüfek olduğu halde yakalandığı, katılanın sağ sırt, sağ omuz, sağ kalça, sağ kol, boyun, göğüs ve sağ tibia bölgelerinde çok sayıda saçma isabetiyle yaralandığı, sağ omuzdaki toplu giriş yarası nedeniyle hayati tehlike geçirdiği anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın önceye dayalı husumeti bulunan katılanı öldürmeye elverişli tüfekle hayati tehlike geçirmesine sebebiyet verecek şekilde dört kez hayati bölgelerine ateş ederek yaraladığı anlaşılmakla, katılanda meydana gelen yaralanmaların niteliği ve yerleri, sanığın hedef aldığı bölgeler, engel halin varlığı bir arada değerlendirildiğinde suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut da dikkate alınarak sanık hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmasının ve belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, sanığın öldürme kararını katılan ile eşi arasındaki ilişkiyi öğrendikten sonra verdiği, silah temin ettiği, silahını aracının bagajında muhafaza ettiği, 3 ay süreyle katılanın bulunduğu yeri öğrenmeye çalıştığı, karar ile fiilinin icrası arasında makul bir süre geçmesine karşın sebatla, ısrarla ve soğukkanlı bir şekilde planını gerçekleştirdiği, böylece yüklenen suçu tasarlayarak işlediği, bu hususun sanığın eşi tanık...'nin savcılık ifadesiyle teyit edildiği yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın eylemi ile orantılı şekilde ceza tayin edildiği, aleyhe istinaf başvurularının bulunması nedeniyle sanık hakkında daha ağır cezaya hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, Bölge Adliye Mahkemesi kararında yasal ve yeterli gerekçe gösterildiği anlaşıldığından, sanık müdafiin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14.01.2022 tarihli ve 2021/1304 Esas, 2022/19 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.07.2024 tarihinde karar verildi.