11. Ceza Dairesi

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.04.2009 gün 214/98 ve 26.03.2013 gün ve 1318/108 sayılı kararlarında açıklandığı üzere yoklukta verilen hükümde yanılgıya yol açacak biçimde yasa yolu süresinin başlangıcının gösterilmemesi, ayrıca sanığın yokluğunda verilen hükmün 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca yapılan tebliğ işleminin tebliğ yapılan adrese daha önce adli mercilerce usulünce bir tebligat yapılmamış olması ve bu adresin 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35/son maddesi kapsamında sayılan adreslerden bulunmaması ve geçersiz olması nedeniyle, sanığın hükümden sonra seçtiği vekaletnameli müdafiinin 06.08.2009 tarihli dilekçesinin öğrenme üzerine süresinde verilmiş temyiz dilekçeleri olduklarının kabulü gerekeceği belirlenerek yapılan incelemede gereği görüşüldü: 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve lehe olan 5237 sayılı TCK’nun 204/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 08.01.2000 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, suça konu çekin dosyada delil olarak saklanmasına, 24.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.