2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Hükümlü ...'ın temyiz isteminin incelenmesinde;

Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 30.04.2019 tarih, 2018/13820 E. sayılı kararındaki, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik bozmanın, aynı suçu işleyen ve verilen kararı süresinde temyiz etmediği için temyiz isteminin reddine karar verilerek hakkındaki hüküm kesinleşen hükümlü ...’na sirayet ettirilmesinin, hükümlüye bozmadan sonra verilen 05.04.2021 tarihli hükmü temyiz hakkı vermeyeceği ve sirayet müessesesinin yasal sonucu gereği hükümlünün bu hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla, 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken, TCK'nın 168/1. maddesinin aynı Kanun'un 31/2. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 61/5. maddesine aykırı davranılmış ise de sonuç ceza değişmediği için bu husus bozma sebebi yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma sonrası hükmolunan kısa süreli hapis cezası 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrildiği, akabinde de 50/1-c maddesi gereğince, "bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etme" seçenek yaptırımına çevrildiği, seçenek yaptırımlar arasında suça sürüklenen çocuk lehine bir ayrım olmadığından, hükmün adli para cezasında bırakılması gerekirken " bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etme " seçenek yaptırımına çevrilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından "5237 sayılı TCK'nın 50/1-c maddesi gereğince bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etme " maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkarılmasına karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.05.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.