2. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. 5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin sanık her ne kadar üzerine atılı suçu kabul etmişse de diğer deliller ile üzerine atılı suçu işlediğinin desteklenmemesi nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Kolluk görevlilerince düzenlenen 25.10.2016 tutanak içeriğine göre sanık ve yaşı nedeniyle dosyası ayrı yürütülen inceleme dışı suça sürüklenen çocuğun şüphe üzerine yakalandıkları, sanık ve inceleme dışı suça sürüklenen çocuğun yakalandıkları yerde kollukça yapılan araştırmada suça konu fotoğraf makinesinin bulunduğu bunun akabinde diğer suça konu eşyaların nerede olduğunun sorulması üzerine yer gösterme ile bulunduğunun belirtildiği nazara alındığında soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle şikâyetçiden TCK'nın 168/1-4. maddesi uyarınca, kısmî iade nedeniyle sanığın etkin pişmanlıktan faydalanmasına rıza gösterip göstermediği sorulmadan TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından ilk derece mahkemesince verilen kararların kaldırılarak kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, kurulan mahkûmiyet kararları hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.