2. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafinin temyiz isteminin Mahkemece zarar giderme fırsatı verilmediğine, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde tekerrüre esas en ağır ilâm olan Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/255 Esas ve 2020/230 Karar sayılı 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a, 58 maddeleri uyarınca verilmiş 3 yıl 20 gün hapis cezasına ilişkin ikinci kez tekerrür ilâmı bulunmasına rağmen, Mahkemece daha az cezayı içeren Bursa 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/641 Esas ve 2021/54 Karar sayılı 5237 sayılı Kanun'un 191/1, 58 maddeleri uyarınca verilmiş 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmış ise de sanık her iki ilâm yönünden de ikinci kez tekerrür sayıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak;

1.Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi uyarınca belirlenen 5 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 143. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılırken hesap hatası sonucu 7 yıl 15 ay yerine 8 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2.Sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi uygulanıp ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre cezanın infaz edilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, ancak 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilemeyecek olmasının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden "sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi uyarınca belirlenen 5 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 143. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılarak 7 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına" karar verilmesi suretiyle ve 5271 sayılı Kanun'un 303/1. maddesine göre hüküm fıkrasının tekerrür hükümleri ile ilgili paragrafından ''...cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin....'' şeklindeki ibarenin çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 36. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.