12. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince davacıının haksız gözaltı ve tutuklama nedeniyle 250.000,00 TL maddi ve 400.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, maddi tazminat yönünden reddi ile manevi tazminat yönünden kısmen kabulü ile 100,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

Davacının; hakkında hükmedilen manevi tazminat miktarının düşük olduğuna, maddi tazminat yönünden davanın kabul edilmesi gerektiğine, Davalı vekilinin; davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, hükmedilen manevi tazminat miktarının yüksek olduğuna, ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/125 Esas – 2016/279 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahla yağma suçundan 12.12.2014-05.01.2015 tarihleri arasında 24 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 06.09.2016 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, davacının tazminata konu ceza dosyası kapsamında tutuklulukta geçirdiği sürenin tamamının Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2015 tarihli ve 2015/254 değişik iş sayılı kararı ile Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/168 değişik iş sayılı toplama kararı ile verilen toplam 5 yıl 42 ay 20 gün içtimalı hapis cezasından mahsup edildiği, mahsup nedeniyle davacının maddi tazminat talebinin reddine, mahsup işleminin tazminata engel olmayacağı ancak bu sürelerin mahsup edilmesi halinde makul bir miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle manevi tazminat yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin tüm, davacının sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1.Davacının tutuklulukta kaldığı sürenin tamamının Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2015 tarihli ve 2015/254 değişik iş sayılı kararı ile Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/168 değişik iş sayılı toplama kararı ile verilen toplam 5 yıl 42 ay 20 gün içtimalı hapis cezasından mahsup edildiği dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 144/1. maddesinin (a) bendinin yürürlükten kaldırılması nedeniyle mahsup tazminata engel oluşturmayacak ise de, haklarında mahsup işlemi yapılmayan kişilerle tutukluluğu başka mahkumiyetinden mahsup edilenler arasındaki dengenin, hak ve nesafetin sağlanması gerektiği göz önünde bulundurularak davacı lehine makul bir miktar maddi ve manevi tazminat tayin ve tespiti gerektiği halde davacı lehine yalnızca manevi tazminata hükmedilerek maddi tazminat yönünden değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden bu yönden davanın reddine karar verilmesi,

2.Dosya kapsamından davacının 12.12.2014-13.12.2014 tarihleri arasındaki 1 gün gözaltı süresinin mahsup edilmediği anlaşılmakla, gözaltı süresine ilişkin olarak net asgari ücret üzerinden hesaplama yapılmak suretiyle maddi tazminata ve mahkemesince takdir edilecek manevi tazminata hükmolunması gerektiği gözetilmeden bu hususta değerlendirme yapılmaması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacının temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde karar verildi.