2. Ceza Dairesi

Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükümlü hakkında hırsızlık suçundan yapılan yargılama neticesinde verilen kararın Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 13.06.2016 tarih ve 2015/5644 Esas 2016/10894 Karar sayılı ilamıyla onanarak kesinleştiği, hükümlünün, cezai ehliyetinin olmadığı gerekçesiyle yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunduğu, söz konusu talebin kabulüne karar verilmesiyle dosya yeniden ele alınarak duruşma açılıp 19.10.2023 tarihli karar ile sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2020/262 Esas, 2022/491 Karar sayılı ve 28/06/2022 tarihli kararında belirtilen ilke ve esaslar çerçevesinde; hükümlü hakkında yargılamanın yenilenmesi sonrası verilen hükümlerin temyiz kanun yolu denetimine tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre, Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.01.2023 tarihli ek kararı ile yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne karar verildiği ve duruşmalı inceleme neticesinde yapılan araştırmadan sonra hükümlü hakkında, Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2013 tarih ve 2012/87 Esas, 2013/702 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 323/1. maddesi gereğince aynen onaylanmasına karar verilmesi gerekirken, hükümlü hakkında hırsızlık suçundan yeniden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ve müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının bütünüyle çıkarılarak yerine ''5271 sayılı CMK’nın 323/1. maddesi gereğince, Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2013 tarih ve 2012/87 Esas, 2013/702 Karar sayılı kararının aynen onaylanmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.