11. Ceza Dairesi

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.02.2007 gün 5/46-39 sayılı kararında da açıklandığı üzere, mahkemece 5271 sayılı CMUK. nun 232/6 maddesi uyarınca başvurulması olanaklı yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi zorunlu olup;sanığın yüzüne karşı tefhim olunan hükümde 1 haftalık temyiz süresinin tefhim ve tebliğden başlayacağı belirtilmek suretiyle yasa yolunun usulüne uygun gösterilmediği,yokluğunda verilen gerekçeli kararın 06.03.2008 tarihinde müdafiine tebliği üzerine 12.03.2008 hakim havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşılmakla tebliğnamedeki red isteyen düşünceye iştirak edilmeyip temyizin süresinde yapıldığı kabul edilip incelenerek gereği görüşüldü: Daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetleri bulunması nedeniyle 5728 Sayılı Yasa ile değişik CMK. nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin sübutun bulunmadığına,suçun unsurlarının oluşmadığına,teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1.29.11.2005 günlü mahkumiyet hükmün sanık ve dosyada vekaleti bulunan müdafii tarafından temyiz edildiği,Dairemizin bozma ilamı üzerine 26.11.2007 tarihli tensip zaptında sanığın seçilmiş müdafiine Yargıtay bozma ilamının tebliği ya da duruşma gününün bildirilmesine ilişkin tebligat yapılması yönünde alınmış bir karar bulunmadığı gibi tebligat parçasına da rastlanmadığı,tensipten sonraki 07.02.2008 günlü ilk oturumda müdafiinin yokluğunda sanığın yüzüne karşı hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2.Kabul ve uygulama göre de; a-Sanığın Garanti Bankası Beşiktaş Şubesi’nde açtırdığı hesaba müştekilerin hesaplarına internet bankacılığı şifrelerini kırarak erişip hesaplarındaki paraları kendi hesabına havale ettiğinin, aynı gün kendi hesabına aktardığı paraları çekmek isterken yakalandığının iddia ve kabul olunması karşısında; sanığın fiillerinin Dairemizin 18.09.2007 gün ve 2007/6963-5533 sayılı bozma kararından sonra verilen ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17.11.2009 gün ve 2009/193 esas,2009/268 karar sayılı ilamında ayrıntıları belirtildiği üzere suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK.nun 142/2-e madde ve bendinde düzenlenen "bilişim yoluyla hırsızlık" suçunu oluşturacağının gözetilmemesi, b-Müşteki ve katılan yönünden cezalar tayin olunurken hapis cezalarının alt sınırdan belirlenmesine rağmen, adli para cezalarına esas alınan gün sayılarının aynı gerekçe ile alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması, C-Sanığın 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme,diğer bendlerde sayılan haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde anılan maddenin uygulama şekli gösterilmeden karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden kazanılmış haklarının saklı tutulmasına 14.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.