11. Ceza Dairesi

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin suçun unsurlarının oluşmadığına, sübutun bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1.5237 sayılı TCK.nun 43.maddesinde, suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK.nun 80.maddesinden farklı olarak "değişik zamanlarda" denilmesi ve aynı anda gerçekleşen fiillerde zincirleme suça ilişin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı, dosya kapsamından, krediyi kullandıran katılan bankanın 06.03.2006 tarihli cevabi yazısından, şube müdürü olan tanık ...'ın beyanından borçlusu ..., tanzim tarihleri 11.03.1999 olan suça konu 6 adet bonunun bankadan alınan kredinin teminatı olarak aynı anda sanık tarafından ciro edilerek kullanıldığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK.nun 43.maddesi kapsamında teselsül koşullarının oluşmadığı, mahkemenin taktiri uygulaması da nazara alındığında alt sınırdan ceza tayini halinde 5237 sayılı yasa hükümlerinin sanık lehine hükümler içerdiği gözetilmeden anılan yasanın 43.maddesindeki artırım oranının fazla olduğundan bahisle 765 sayılı TCK.nu hükümleri uyarında ceza tayin olunması suretiyle lehe hüküm hatalı belirlenip fazla ceza tayini,

2.03.10.2003 tarihli mahkumiyet kararının sanık müdafiinin temyizi üzerine hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren yasaların değerlendirilmesi için bozulduğu karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasa nedeniyle hükmün yeniden değerlendirilmesi için yapılan yargılama giderlerinin sanığa yüklenemeyeceği gözetilmeden bozmadan sonraki yargılama giderlerine de hükmolunması yasaya aykırı,

3.5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gözetilerek; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK.nun 231. maddesi uyarınca "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının" takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.