11. Ceza Dairesi

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiinin suçun unsurlarının oluşmadığına, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 16.01.1984 gün ve 281/3, 20.1.2004 gün ve 285/7 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; standarta aykırı motorin satmak eyleminin, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nun 363 maddesinde tanımlanan suça uygun bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde dolandırıcılık suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2.5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK. ile 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun somut olaya ilişkin ilgili maddelerinin ayrı ayrı tatbik olunarak ortaya çıkan ayrı ayrı sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden denetime olanak vermeyecek şekilde hüküm tesisi,

3.Adli emanette kayıtlı eşyanın akıbeti hakkında bir karar verilmemesi, Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.