6. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay günü hükümlülerin, temyiz dışı diğer sanık ile birlikte 3 kişi olarak gece vakti saat 01:00 sıralarında yakınan ... ...'ın müdürlüğünü yaptığı lisenin havalandırma penceresinden içeriye girerek yakınan Urhan ...'ın işlettiği kantinden 31 TL para ile yiyecek maddeleri aldıkları, daha sonra hükümlülerin 2 kişi olarak saat 04:00 sıralarında yine aynı şekilde içeriye girerek vcd çaldıkları, hükümlülerin çaldıkları vcd'yi sakladıkları, daha sonra sakladıkları yeri göstererek vcd'nin yakınana teslim edilmesini sağladıkları ancak diğer çalınan eşyaların iade edilmediği, yakınanların olay nedeniyle şikayetçi olmadıklarının ve uzlaşmanın gerçekleşmediğinin anlaşılması karşısında, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlüler yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, hükümlülerin eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCY’nın 492/1-son, 80, 522, 59, (hükümlü ... için 55/3) maddeleriyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 142/1-a, 43/1, 143/1, 168,(kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hususu değerlendirilerek) 62, 53, 116/2-4, 119/1-c, 43/1, 62, 53. (hükümlü ... için 31/3) maddeleri kapsamında olup, sonucuna göre lehe yasanın saptanması gerektiği dikkate alınmadan 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddelerine aykırı davranılması, açıkça lehe olduğundan; hükümlülerin suça konu yere kısa aralıkla iki kez girdiklerinden haklarında 765 sayılı TCK 80.(5237 sayılı TCK 43.) maddenin uygulanma olanağının gözetilmemesi, aleyhe değiştirme yasağı ilkesi gereğince 22.10.2004 tarihli ilk hükümdeki ceza süresinden fazla ceza uygulaması yapılamayacağından, sonuca etkili görülmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun hükümlüler tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Birlikte suç işleyen hükümlülerin neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine yazılı biçimde uygulama yapılarak 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... ile hükümlü ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; "yargılama giderlerinin sanıklardan payları oranında ayrı ayrı alınmasına” cümleleri eklenmek suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.