11. Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde telefon bayisinde çalışan sanığın, program yükletmek üzere katılandan aldığı, 2 adet telefondan biri ile aynı özelliğe sahip başka bir telefonu teslim etmesine rağmen, diğer telefonu iade etmeyip katılanı oyaladığı ve bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda; katılanın aşamalardaki değişmeyen beyanları ve bu beyanları doğrular şekildeki tanık beyanları, sanığın soruşturma evresindeki kolluk beyanında, program yükletmek için katılandan telefonları aldığını ve önceden tanıdığı ancak açık adresini bilmediği "Savaş" isimli kişiye verdiğini, onunda telefonları çaldırdığını ya da kaybettiğini, telefonlardan birinin benzerini katılana verdiğini diğerini de para temin edince iade edeceğini söyleyip, tevilli ikrarda bulunmasına rağmen, kovuşturma evresinde telefonları teslim almayıp, katılanı başkasına yönlendirdiğini ifade ederek suçtan kurtulmaya yönelik beyanda bulunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma kapsamında kalan TCK'nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkûmiyeti yerine, yetersiz ve yasal olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi, Yasaya aykırı, katılanın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2025 tarihinde karar verildi.