12. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince, davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 1.500.000,00TL maddi tazminatın (Kocaeli Çevre İl Müdürlüğünce yapılan 51.582,55TL ödemenin mahsubu ile) ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, el konulan malların tasfiyesinin hukuka aykırı olduğuna, kararın eksik incelemeye dayalı verildiğine, davanın kabulüne karar verilmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesi gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Kocaeli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/384 Esas, 2019/601 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 3 tankerde toplam 71.040 kg hidrolik transmisyon yağa 17.12.2012 tarihinde el konularak Kocaeli İl Özel İdaresine teslim edildiği, kararın Kocaeli 3.Sulh Ceza Mahkemesi'nin 18.12.2012 tarihli ve 2012/1057, 2012/1056, 2012/1055 Değişik İş sayılı kararları ile onandığı, el konulan yağın 06.06.2017 tarihinde Türkiye Petrol Rafinerileri A.Ş. (TÜPRAŞ)'ye satılarak tasfiye edildiği, şirket yetkilisi... hakkında yapılan yargılamada beraat kararı verildiği ve el konulan ürünün sahibine, şayet ürün tasfiye edilmişse tasfiye bedelinin sahibine iadesine karar verildiği, kararın 16.07.2020 tarihinde kesinleştiği, davacı vekilinin başvurusu üzerine 19.04.2021 tarihinde ürünlerin 51.582,55-TL'lik tasfiye/satış bedelinin şirket vekiline ödendiği, davacının tazminat talebine yönelik, CMK'nun 141/1-j maddesi uyarınca yasal şartlar oluşmadığının anlaşıldığı ve elkoyma tarihinden kararın kesinleştiği tarihe kadar geçen süre için ilave edilmesi gerekli olan kanuni faizin (5607 sayılı Kanunun 16/A-4.maddesi) her zaman kurumdan istenebileceği ancak 5271 sayılı Kanun kapsamında tazminat konusu yapılamayacağından bahisle davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1.Bölge Adliye Mahkemesinin karar başlığında dava tarihinin '17.05.2021' olarak gösterilmemesi,

2.Tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyası kapsamında düzenlenen el koyma evrakının incelenmesi neticesinde, davacıya ait el konulan eşyanın el koyma tarihindeki piyasa fiyatının mahkeme kanalıyla araştırılıp, bilirkişi marifetiyle gerekli inceleme yapılarak, piyasa fiyatı üzerinden hesaplanan bedel ile tasfiye sonucu elde edilen satış bedeli arasında fark bulunması halinde bu bedelin maddi tazminat olarak ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.02.2025 tarihinde karar verildi.