2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

23.10.2014 tarihinde tefhim edilen hükmü, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 19.06.2015 tarihli dilekçe ile temyiz eden sanığın istemine yönelik yerel mahkemenin 23.06.2015 tarihli ek kararı ile süresinden sonra yaptığı temyiz talebinin reddine karar verilmiş ve bu karar sanığa bulunduğu cezaevinde 29.06.2015 tarihinde tebliğ edilmiş ve ek karara karşı temyiz talebinde bulunmamış ise de; 23.06.2015 tarihli ek kararda 5271 sayılı CMK’nın 263. maddesinde gösterilen usul ile de temyiz başvurusunda bulunabileceğinin hatırlatılmaması ile, ek karar tebliğ işleminin aynı Kanun'un 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmadığı anlaşılması karşısında, sanığın daha sonra verdiği 01.06.2021 tarihli ve sonraki dilekçelerin 23.06.2015 tarihli ek karara ilişkin temyiz dilekçesi ve süresinde olduğunun kabulü ile 23.06.2015 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın kaldırılmasına karar verilerek ve 23.10.2014 tarihli kararda 5271 sayılı Kanun’un 263. maddesinde gösterilen usul ile de temyiz başvurusunda bulunabileceğinin hatırlatılmaması nedeniyle sanığın 19.06.2015 ve sonraki tarihli temyiz dilekçelerinin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan temyiz incelemesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.