2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. Sanığın şikâyetçi ... ve katılan ...'a yönelik kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmasına esas alınan Artvin Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2014 tarihli ve 2012/121 Esas, 2014/328 Karar sayılı ilamının sanığın inceleme konusu suçları işlemesinden sonra kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı gibi sanığın adlî sicil kaydında tekerrrüre esas alınabilecek başkaca bir mahkûmiyet hükmünün de bulunmadığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin” kısmın çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Şikâyetçinin evinden çalınan malzemelerin sanığın evinde yapılan aramada ele geçen eşyalardan olmaması, sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul etmemesi, sanık tarafından suçun işlediğine dair tanık, kamera kaydı, parmak izi gibi maddi bir delilin bulunmayışı ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı suçlardan mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıtların bulunmaması karşısında; sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.