14. Ceza Dairesi

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

14.04.2011 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunla ekli 5320 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinde, hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen 3000 TL (dâhil) adlî para cezasına ilişkin hükümlere yönelik temyiz yoluna başvurulamayacağının belirtilmesi karşısında, sanık hakkında kasten yaralama (2 kez) suçundan doğrudan verilen 3000 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince kesin nitelikte olup temyizi mümkün bulunmadığından, sanığın bu hükümlere yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca Reddiyle, incelemenin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, suç tarihinde ve halen eşi olan mağdure ile olay günü evde tartışan sanığın evden çıkarken mağdurede yedek anahtar olduğunu bilerek kızgınlıkla daire kapısını kilitleyip gittiği ve mağdurenin ise kendisinde evin yedek anahtar olmasına rağmen polisi arayıp sanıktan şikayetçi olduğu anlaşıldığından, mevcut haliyle sanığın unsurları itibariyle oluşmayan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmolunması, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.