14. Ceza Dairesi

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm dosya kapsamından; sanık ...'in kanuni temsilcisinin bilgisi ve rızası dışında evini terk eden mağdure .....'u rızasıyla, ailesi veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin 19.05.2010 tarihine kadar yanında tuttuğu, hakkında atılı suçtan kurulan hükmün açıklanması geri bırakılan diğer sanık İbrahim'in de mağdure ...'i aynı tarihe kadar yanında tuttuğunun anlaşılması karşısında, sanıkların müştekilere yönelen eylemlerinin ayrı ayrı suçlar oluşturduğu ve her sanığın diğerinin eyleminden bağımsız olarak kendi eylemi ile sınırlı sorumlu olduğu, buna göre sanık ...'in temadi eden suçunun bir kez oluştuğu gözetilmeden, aynı neviden fikri içtima hükmünü düzenleyen TCK'nın 43/2. maddesi ile cezasının arttırılması,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü,29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, Kabüle göre de, müştekiler ... ve .....'ye yönelen zincirleme şekilde çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükümde TCK'nın 62/1. maddesinin uygulanmasıyla 3 ay 3 gün yerine 3 ay 1 gün hapis cezasına hükmedilmesi neticesinde cezanın eksik tayini, Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.