12. Ceza Dairesi

Davacı ... için; 1.259 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, Davacılar ... ve ... için; 1.221 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacılara ayrı ayrı verilmesine, Davacılar ... ve ..... için; 2.703 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacılara ayrı ayrı verilmesine, Davacılar ..., ..., ... ve ...’ın maddi tazminat taleplerinin reddine, davacılar ..., ..., ..., ... ve .....’ın maddi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne ilişkin hükümler, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1.Davacılar ..., ... ve ...’ın maddi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne ilişkin hükümlere yönelik davalı vekilinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Hükümden önce 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarlarına göre kararların kesin olması nedeniyle davalı vekilinin eksik incelemeye ilişkin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

2.Davacılar ... ve ....’ın maddi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne ilişkin hükümler ile davacılar ..., ..., ... ve ...’ın maddi tazminat taleplerinin reddine ilişkin hükümlere yönelik davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Bozmaya uyularak, yapılan incelemeye , toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre davalı vekilinin, davacılar ..., ..., ... ve ...’ın maddi tazminat taleplerinin reddine ilişkin hükümlere yönelik bir nedene dayanmayan, davacılar ... ve .....’ın maddi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne ilişkin hükümlere yönelik olarak eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin, ONANMASINA, 11.02.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.