12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Ters yolda seyrederek yaralamaya neden olan sanık hakkında eylemin bilinçli taksirle gerçekleştiği gözetilmeksizin cezasının TCK'nın 22/3 maddesi uyarınca arttırılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında hükmedilen 10 ay hapis cezası,

TCK'nın 49/2. maddesi gereğince kısa süreli hapis cezası olduğundan,

TCK'nın 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesi yerine, fıkra belirtilmeksizin aynı Kanun'un 50 ve 52. maddelerine göre çevrilmesi ve hapis cezasının kaç gün üzerinden çevrildiğinin belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

TCK'nın 52/4. maddesi ihtarından sonra hukuka aykırı olarak tedbirler sınırlı uygulanabilecek olan TCK'nın 50/6. maddesindeki ihtar içeriğine yer verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının 5. bendindeki "TCK’nun 50. ve 52. maddesi" ibaresinin "TCK'nın 50/1-a, 52/2. maddeleri" olarak değiştirilmesi, "gereğince" kelimesinden sonra gelmek üzere "300 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine ve" ibarelerinin eklenmesi ve TCK'nın 50/6. maddesine ilişkin 5. paragrafın hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.