13. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın, adli sicil kaydında yer alan Kandıra Asliye Ceza Mahkemesinin 10.7.2008 tarih 2008/388-264 Esas-Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin ilam ile sanık ...'ın, adli sicil kaydında yer alan Kandıra Asliye Ceza Mahkemesinin 2.7.2009 tarih 2008/391 Esas 2009/315 Karar ve Kandıra Asliye Ceza Mahkemesinin 24.2.2010 tarih 2007/377 Esas 2010/59 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin ilamlar yönünden mahkemesine ihbarda bulunulması mümkün görülmüş; sanık ...'ın, adli sicil kaydında yer alan Sakarya Asliye Ceza Mahkemesinin 26.12.2007 tarih 2007/82-963 Esas-Karar sayılı 29.2.2008 tarihinde kesinleşen 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin ilamın tekerrüre esas bulunduğu gözetilmeden sanık hakkında kurulan hükümde TCK nın 58. maddesinin uygulanmamış olması ve tüm sanıklar yönünden; 5237 sayılı TCK nın 35/2. maddesi uyarınca temel cezadan indirim yapılırken sanıkların suç yolunda katettiği mesafe ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözönüne alınarak indirim oranının daha az oranda yapılması yerine, en üst sınırdan indirim yapılması suretiyle hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı TCK'nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nun 53/1-a-b-d bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1.maddesinde belirtilen ve 53/3.maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3.maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ tümcesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.03.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.