12. Ceza Dairesi

Hüküm : Sanıklar hakkında: TCK'nın 89/4, 22/3, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: A-Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanığın, kusuru bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının birinci paragrafındaki "failin güttüğü saik ve amaç" ibaresi çıkartılıp usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B-Sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanığın bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Olay tarihinde saat 08.30 sıralarında sanık ... yönetimindeki yolcu minibüsü ile seyri sırasında her iki yönede sollama yasağının başladığı olay yerinde önünde seyreden sanık ...'ın yönetimindeki minibüsü sollamak istediği sanık ... 'ın aracını sola yöneltip, yol vermediği, sanık ...'in tekrar geçmeye çalışmasına rağmen yeniden yol vermesi üzere sanık ...'in direksiyon hakimiyetini kaybedip, yolun solundaki istinad duvarına çarpıp minibüsün devirmesiyle katılan ...'nın ,basit tıbbi müdahele ile giderilebilecek şekilde, ...'ın hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisi 3. derecede etkili olacak şekilde yaralandığı olayda, bilinçli taksirin koşullarının oluştuğunda bir isabetsizlik bulunmadığı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede yaralanan katılan ...'nın sanık ...'ten şikayetçi olmadığı,

TCK'nın 89/5. maddesi gereğince, bilinçli taksir halinde dahi vazgeçmenin mümkün olduğu gözetilip, sanığın TCK'nın 89/1, 89/2-b-e maddeleri gereğince cezalandırılması yerine aynı Kanunun 89/4 maddesi gereğince mahkumiyetine hükmedilmesi, Kabule görede;

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

3.Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

İsabetsiz olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.