13. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın yokluğunda verilen hükmün gerekçeli kararının tebliğ edildiği 25.03.2011 tarihinde UYAP 'tan yapılan sorgulama içeriğine göre cezaevinde hükümlü olduğunun ve bu haliyle sanığın ikamet adresine gönderilen tebligatın usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın 12.08.2011 tarihli dilekçesi, öğrenmeyle birlikte süresinde yapılan temyiz talebi olarak kabul edilerek yapılan incelemede; Adli sicil kaydının incelenmesinde sanık ...’ın ikinci kez mükerrir olduğu ve bu nedenle sanığa verilen cezanın da ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK’nın 61/6. maddesine aykırı olarak aynı Yasanın 119/1-c. maddesinin uygulanması sonucu cezanın 12 ay yerine 1 yıl olarak hükmolunması sonucu sanıklara fazla ceza tayini,

2.5237 sayılı TCK'nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan 1 Yıl Hapis Cezası olarak hükmedilen sonuç cezaların 12 AY HAPİS CEZASI OLARAK DÜZELTİLMEK suretiyle,yine hüküm fıkrasından‘‘TCK’nun 53/1.maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölümlerin çıkarılarak, yerine ‘‘53/1.maddesinde belirtilen ve 53/3.maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3.maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına ’’ tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.