13. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanıkların eylemlerinin 142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında şikayet bulunduğu için aynı Yasanın 151/1. ve 116/2-4. maddelerine uygun mala zarar vermek ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarını da oluşturduğu, 765 sayılı TCK düzenlemesinde, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar vermek suçlarının hırsızlık suçunun bünyesinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar vermek suçları açısından dava bulunduğu halde ek iddianame tanzim ettirilmiş ise de, mahallinde, 11/04/2013 tarihli iddianame ile ilgili açılan dava nedeniyle, daha önce açılmış bir dava bulunması nedeniyle CMK.nın 223/7. Madde ve fıkrası gereğince hüküm verilmesi mümkün görülmüştür. I-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirasına kadar olan (üçbin Türk Lirası dahil) mahkumiyet hükümleri kesin olup, hüküm tarihi, cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyizi olanaklı olmadığından sanıklar müdafiinin ve sanık ...'ın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanıklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Gerçekleşen hırsızlık eyleminde, kovuşturma başlamadan önce etkin pişmanlık göstererek, çaldığı eşyaların yerini söylemek suretiyle iadeyi sağlayan sanıklar hakkında TCK'nın 168/1. maddesi gereğince yapılan uygulamada; indirim oranının 1/2 den fazla olması gerektiğinin düşünülmemesi,

2.Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 62/1. maddesi ile cezasından 1/6 oranında indirim yapılırken, sonuç hapis cezasının “2 yıl 2 ay 8 gün” yerine, “1 yıl 14 ay 7 gün” olarak, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 62/1. maddesi ile cezasından 1/6 oranında indirim yapılırken, sonuç hapis cezasının "2 yıl 1 ay" yerine "1 yıl 13 ay" olarak belirlenmesi sonucu eksik cezalara hükmolunması,

3.Sanıklar hakkında hırsızlık suçuna ilişkin olarak TCK'nın 142/1.maddesi ile uygulama yapılırken (b) fıkrasının gösterilmemiş olması,

4.Kasten işlenen suçlardan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin seçimlik olmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK’nın 53/1-a, b, c, d bentleri dışındaki hak yoksunluğuna hükmedilmemesi ;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin, sanık ...'ın ve o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.03.2007 tarihli hükme nazaran ceza süresi bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.