2. Ceza Dairesi

5271 sayılı CMUK'nun 42. maddesinin 1.fıkrasındaki, “süresinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek ise eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” hükmü karşısında, sanığın temyiz dilekçesi ile birlikte bulunduğu eski hale getirme istemi hakkında temyizi esastan incelemeye yetkili Yargıtay tarafından karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın istemi eski hale getirme niteliğinde görülerek, talebin reddine dair Araklı Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2010 tarih ve 96-112 sayılı kararı ile bu karara karşı yapılan itirazın reddine dair Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.03.2010 tarih ve 2010/200 değişik iş nolu kararının hukuken bir geçerlilikleri olmadığı belirlenerek ve 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğin yapıldığı 01.02.2010 tarihinde, sanığın Trabzon E tipi kapalı ceza infaz kurumunda tutuklu olması nedeniyle, sanığa 35. maddeye göre yapılan tebliğin usulsüz olduğu ve sanığın öğrenme üzerine 15.02.2010 tarihinde yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 09.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.