2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 102/3 maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b ve 151/1, 66/1-e maddelerinin ayrı ayrı bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasa’nın 7/2, 5252 sayılı Yasa’nın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı süresi bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve 5237 sayılı Yasa'nın 66/1-e maddesine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, sanık hakkında mahkumiyet kararının verildiği 30/10/2008 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 14/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.