12. Ceza Dairesi

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan suça sürüklenen çocuğun beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ...’ın katılan ... ile dosyada hakkında hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verilen suça sürüklenen çocuk ...’in öpüştükleri sırada cep telefonu ile görüntülerini kayda aldığı olayda suça sürüklenen çocuğun eyleminin özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında kaldığına ilişkin değerlendirmede bir isabetsizlik görülmemiştir.

Suça sürüklenen çocuğa isnat edilen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 134. maddesi kapsamında kalan özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun aynı Kanun’un 139. maddesi uyarınca takibi şikâyete bağlı suçlardan olmasına nazaran, katılan ...’nın 02.07.2010 ve 18.08.2010 tarihli hazırlık ifadesinde şikayetçi olmadığının gözetilmemesi,

Dosya içeriğine göre de CMK’nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığı nazara alınarak, kovuşturmada şikayet koşulunun gerçekleşmemesi nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkındaki davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki davanın TCK'nın 134, 139/1, 73/1 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 15.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.