14. Ceza Dairesi

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olayın intikal şekli ve zamanı, savunma, müştekinin aşamalardaki çelişkili beyanları, darp cebir raporu ile dosyaya sunulan fotoğraflar nazara alındığında, müştekinin dosya kapsamıyla desteklenmeyen soyut beyanları dışında, dini nikah kıyılmasının ardından beraber yaşamaya başladıkları evde sanık tarafından zorla alıkonulduğuna dair mahkumiyete yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilmemekle birlikte sanığın, müştekiyi darp ederek doktor raporunda belirtildiği gibi yaşamını tehlikeye sokmayıp basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde yaraladığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, ek savunma hakkı verilmek suretiyle kasten yaralama suçundan mahkumiyeti yerine, kanıtların değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Sanığın üzerine atılı "Aralarında resmi evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yaptırma" suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 230/5. maddesinin 10.06.2015 tarihli, 29382 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 27.05.2015 gün ve 2014/36 Esas, 2015/51 sayılı Kararı ile iptal edilmesi karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,15.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.