11. Ceza Dairesi

1.Köy muhtarı ve azası olan sanıkların, ölmüş kişiler adına fakirlik ilmühaberi düzenlemek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, suça konu konu belgelerin hukuki sonuç doğurmaya elverişli olmadığı ve sanıklara yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanıklar hakkında beraat yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2.Kabule göre de;

a)5237 sayılı TCK’nın 43. maddesinde, “değişik zamanlarda” denildiğinden, aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağının bulunmaması; her bir sanığın, diğerlerinden ayrı ve farklı zamanda, ancak aynı anda suça konu belgeleri imzaladıklarının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç koşullarının oluşmadığının, ancak belge sayısının TCK’nın 61. maddesi uyarınca temel cezanın tayininde nazara alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Zincirleme suça ilişkin artırma ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanması sonucu belirlenecek sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

c)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanıkların sadece kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK’nın 326/son. maddesi gereğince sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 02.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.