2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İddianame içeriğine göre suça sürüklenen çocuk hakkında her iki müştekiye karşı hırsızlık suçunun işlendiği iddiası ile dava açıldığı belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.İddianamede suça sürüklenen çocuğun müştekilere ait telefonları çalmasından dolayı TCK'nın 142/1-b, 143 ve 31/3. maddelerinden dolayı bir kez cezalandırılması talep edildiği, suça sürüklenen çocuğun eyleminin oluşa uygun şekilde iki farklı müştekiye karşı gerçekleştirilip iki ayrı suç oluşturduğu kabul edildiği halde, suça sürüklenen çocuk hakkında ek savunma hakkı verilmeden hakkında TCK'nın 142/1-b, 143 ve 31/3. maddeleri uyarınca 2 kez cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

2.Suça sürüklenen çocuğun 22.10.2013 tarihli celsede alınan beyanında 'Ben şikayetçileri aradım ancak kendilerine ulaşamadım, bu yüzdende parayı nereye ödeyeceğimi bilemedim, ikisinin de zararını ayrı ayrı ödeyeceğim’ demesi karşısında; zarar miktarı ve ödeme yeri de belirlenmek suretiyle suça sürüklenen çocuğa makul bir süre içerisinde zararı tazmin etme imkanı sağlanıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.