2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1.Sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı temyiz isteminin incelenmesinde; 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 5. fıkrasına göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığı ve 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de Kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından sanık müdafiinin temyiz dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2.Sanık ...’in müşteki ... ve mağdur ...a karşı hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma eylemleri nedeniyle hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanık hakkında iki ayrı eylem nedeniyle mahkumiyetine karar verildiği halde, gerekçeli karar başlığına mağdur Fikriye Kanlıçay’ın adı yazılmamış ise de, bu mağdurun adının gerekçeli karar başlığına mahallinde ilavesi ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Bozma üzerine, yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 12.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.