2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemece tekerrüre esas alınan ilamın kesinleşme tarihi 06.04.2014 olarak gösterilmiş ise de Uyaptan yapılan sorgulamada ve adli sicil kaydının incelenmesinde kesinleşme tarihinin 06.02.2014 olduğu anlaşılmakla, suç tarihinden önce kesinleşmesi nedeniyle TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 24.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.