2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/04/2015 gün ve 2014/833- 2015/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere sanığın şikayetçinin sokağa park ettiği motosikletleri çalması şeklindeki eyleminin TCK’nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgı sonucunda aynı Kanun’un 141/1 maddesi uyarınca ceza tayini ve şikayetçinin hastane önüne park ettiği motosikletini çalan ve daha önceden de babasının komşusu olması nedeniyle tanıdığı sanığı, hastane girişinde bulunan kamera görüntülerinden tespit ettiği, sanığın başkalarının aracılığıyla kendisine haber göndermesi sonucu sanığın mahallenin çocukları ile birlikte motosikleti göndererek şikayetçiye iadesini sağlamış ise de; 16.09.2014 tarihli duruşmada sanığın motosikleti sökmesi nedeniyle 400 TL masrafı olduğunu beyan etmesi nedeniyle tam bir iadeden söz edilemeyeceğinden, şikayetçiden kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakat edip etmeyeceği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4 maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya,toplanan delillere,gerekçeye,hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 25/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.