12. Ceza Dairesi

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Anayasa Mahkemesinin,

TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede: 27/12/2014 tarih saat 00:30 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki aracının kolluk görevlilerince durdurulmak istendiği sırada geri çıkarak kaçacağı esnada tanık... ’ın sevk ve idaresindeki araca çarpması sonucu maddi hasarlı trafık kazasına karıştığı olayda; kazadan 35 dakika sonra alkolmetre ile yapılan ölçümde sanığın 0.83 promil alkollü olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 48/7. maddesindeki "hususi otomobil sürücüleri bakımından 0,50 promilin, diğer araç sürücüleri bakımından 0,20 promilin üzerinde alkollü olan sürücülerin trafik kazasına sebebiyet vermesi halinde, ayrıca TCK'nın ilgili hükümlerinin uygulanacağı" şeklindeki düzenlemesi ve sanığın geçmiş sabıkaları değerlendirildiğinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlemekte ısrarlı tutum sergilemesi karşısında tebliğnamede sanık hakkında yapılan ölçümde 0,83 promil alkol çıkması sebebiyle beraat hükmü verilmesi gerektiği ve tespit edilen alkol miktarına göre temel cezanın alt sınırdan fazla uzaklaşılması nedeniyle bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken, uygulanan kanun maddesinin, “TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 179/2. maddesi” yerine, “TCK’nın 179/2. maddesi” şeklinde gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasındaki “TCK'nın 179/2. maddesi” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “TCK'nın 179/3. maddesi delaletiyle aynı kanunun 179/2. maddesi” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi