2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK’nın 151/1 maddesi gereğince temel ceza belirlenirken “takdiren“ denilerek seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi karşısında, tebliğnamedeki mala zarar verme suçu yönünden 1 nolu düşünceye iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından hüküm kurulurken,

TCK'nın 31/3. maddesinin aynı Kanun'un 168/1. maddesinden sonra uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 61/5. maddesine aykırı davranılmış ise de sonuç ceza değişmediği için; mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesi gereğince hüküm kurulurken, seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edildiği halde TCK'nın 50/2. maddesine aykırı olarak tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak on sekiz yaşından küçük suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından hapisten çevrilen adli para cezasının yerine getirilmemesi durumunda, hapse çevrileceğine dair ihtar yapılmasına karar verilmesi,

2.Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan adli para cezası TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilirken, taksit sayısının dörtten az olamayacağı gözetilmeden, üç taksitte ödenmesine karar verilmesi,

3.Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin 1.fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hüküm fıkralarındaki “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ilişkin bölümlerin çıkarılmasına, mala zarar verme suçundan tayin olunan adli para cezasının birer ay ara ile 4 eşit taksit halinde tahsiline, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçuyla ilgili hüküm fıkrasından “hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılmasına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.