12. Hukuk Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Hükmüne uyulan Yargıtay 19. Ceza Dairesi’nin 2016/9761 Esas ve 2017/10938 Karar sayılı bozma ilamında, İlamlı icra takibinde hukuki sonuç doğurması bakımından ilamda yazılı borçlu vekiline tebligat yapılması yasal ise de cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak, şikayet olunan asıl borçluya değil de borçlu vekiline yapılan icra emri tebligatının, cezai sorumluluk açısından hukuki sonuç doğurmayacağının anlaşılması karşısında mahkemece beraat kararı verilmesi gerektiği belirtilmiş olmakla, sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçiler vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1 numaralı bendi çıkartılarak, yerine hüküm fıkrasına “....suçun unsurları oluşmadığından sanıkların beraatine” ibaresi eklenmek suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.