2. Ceza Dairesi

Dosya kapsamına göre sanığın eyleminin 765 sayılı TCK’nın 493/2-son, 522 (pek fahiş) maddelerine, 5237 sayılı TCK’nın ise 142/2-d maddesine uyduğu ve belirtilen maddelerde öngörülen cezaların miktarına göre 5237 sayılı TCK’nın lehe olduğunun kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında 22.01.2004 tarihinde 765 sayılı TCK’nın 491/2, 491/son, 522. maddeleri uyarınca tayin olunan 2 yıl 2 ay 13 gün hapis cezasının miktar itibariyle sanık hakkında kazanılmış hak oluşturduğu ve bu itibarla 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d, 62. maddeleri uyarınca tayin olunan 4 yıl 2 ay hapis cezasının 2 yıl 2 ay 13 gün üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, sanığın kazanılmış hakkı ihlal edilerek 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d, 62. maddeleri uyarınca tayin olunan 4 yıl 2 ay hapis cezasının CMUK'nın 326/son maddesi gereği 2 yıl 2 ay 13 gün üzerinden infazına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.03.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.