2. Ceza Dairesi

Sanığın 12/04/2019 tarihli ve devamında sunduğu dilekçelerinde temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olmasına göre, mahkemenin 2010/294 Esas, 2011/412 Karar sayılı, 13/06/2019 tarihli ve 31/05/2021 tarihli ek kararlarının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen kararın, sanığın kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde bildirdiği adresinde sanığın kardeşi Rabia Karateke imzasına 31/05/2011 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın daha sonradan sunduğu dilekçelerinde ileri sürdüğü tebligat tarihinde asker olduğuna dair iddiaların mahkemesince araştırılmadığı ve nüfus kayıt örneğinden yapılan incelemede Rabia Karateke’nin tebligat tarihinde 18 yaşından küçük olduğu ve yapılan tebliğ işleminin usulüne uygun olmadığı anlaşılmış ise de, dosya kapsamından sanığın temyize konu hükmü infaz etmek üzere 21/08/2014 tarihinde cezaevine girdiği, sanığın 04/09/2014 tarihli dilekçesi ile mahsup talebinde bulunduğu, 06/01/2017 tarihli dilekçesi ile uzlaşma talebinde bulunduğu hususları bir arada nazara alındığında, sanığın 12/04/2019 tarihli ve devamında sunduğu dilekçeleri ile temyiz ve eski hale getirme isteminde bulunmuş ise de, en geç 04/09/2014 tarihi itibariyle öğrendiği kararı, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 12/04/2019 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin ve yerinde görülmeyen eski hale getirme isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 09/02/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.