2. Ceza Dairesi

Sanığın 22/06/2015 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin,

CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olmasına göre, mahkemenin 23/06/2015 tarihli ek kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek ve “Tebligat tarihinde cezaevinde bulunan sanığa tebliğ edilen karar içeriği okunup, anlatılmak” suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunması karşısında; cezaevi idaresince ek kararın tebliğine ilişkin olarak sanık hakkında düzenlenen 26/06/2015 günlü tebligat belgesi içeriğine göre, tebliğ işleminin CMK'nın 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmadığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçuna ilişkin yapılan kovuşturma sonunda 21/04/2015 tarihinde 1 yıl 13 ay hapis cezasına karar verildiği, yüzüne karşı 21/04/2015 tarihinde verilen kararı,1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 22/06/2015 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 20/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.