6. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...'un Beyoğlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.04.2010 tarih, 2003/286 Esas, 2010/125 Karar sayılı kararıyla müşteki ...'e yönelik 03.10.2003 tarihinde işlediği hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-f, 143, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezasına mahkum edildiği, hükmün temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 12.12.2019 gün ve 2016/3673 esas, 2019/6187 sayılı ilamı ile sanık ... yönünden temyiz talebinin yasal süresinden sonra yapılmış olması nedeniyle reddine karar verildiği, ancak diğer sanıklar ... ve... ... hakkında müşteki ...'e yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesiyle uygulama yapılmasının hatalı olduğu belirtilerek, bu sanıklar yönünden zamanaşımı süresinin dolmuş olması nedeniyle düşme kararı verildiği, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 11.02.2021 tarih, 94660652-105-34-7970-2020-Kyb sayılı yazısı ile sanığın atılı suçu gündüz vakti işlediğinin kabulü gerekirken TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla cezaya tayin olunduğundan bahisle kanun yararına bozma yoluna gidildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Oluşa göre, sanık ...’un mağdur ...'e yönelik eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/4. maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 102/3, 104/2. maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/2-f, 53, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 102/3 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 15 yıllık uzamış zamanaşımının, suç tarihi olan 03.10.2003 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 22.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.