2. Ceza Dairesi

1.Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ...’ın tekerrüre esas ilamı ...

6.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 12/04/2010 tarih ve 2010/271 Esas, 2010/282 Karar sayılı ilamı; sanık ...’ın tekerrüre esas ilamı ise Alanya 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 25/01/2008 tarih ve 2007/409 Esas, 2008/89 Karar sayılı ilamı olduğu halde, gerekçeli kararda her iki sanığın tekerrüre esas alınan ilamları tersine yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüş; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2.Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Elektronik ortamda UYAP-MERNİS’ten alınan 24/11/2022 tarihli nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...’in hükümden sonra 12/04/2019 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.